قدرت توانمندسازی بیمار چیست و چرا توانمندسازی بیماران مهم است؟

توانمندسازی بیمار چیست؟
به گفته سازمان بهداشت جهانی، توانمندسازی بیمار «فرآیندی است که از طریق آن افراد کنترل بیشتری بر تصمیمگیریها و اقداماتی که بر سلامت آنها تأثیر میگذارند به دست میآورند» و باید به عنوان یک فرآیند فردی و اجتماعی تلقی شود. چهار مؤلفه اصلی وجود دارد که برای فرایند توانمندسازی بیمار اساسی در نظر گرفته می شود:
- درک نقش بیمار توسط بیمار
- کسب دانش کافی توسط بیماران برای تعامل با ارائه دهنده خود
- مهارت های بیمار
- وجود یک محیط تسهیل کننده
برای پیشبرد فرآیند توانمندسازی بیمار، باید استراتژیهایی را اولویت بندی کنید که بیماران را قادر میسازد تا در سفر مراقبتی خود بیشتر مشارکت کنند و با اعتماد به نفس بیشتری درگیر شوند، تا بتوانند در سلامت خود نقش آفرینی کنند. این چیزی است که بیماران نیز می خواهند. در واقع، بیماران آمریکایی خواستار دسترسی به داده های سلامتی خود هستند تا بتوانند تصمیمات آگاهانه ای در مورد محل و نحوه دریافت مراقبت بگیرند.
شفافیت در اینجا کلیدی است. در مطالعهای که توسط OpenNotes، یک جنبش بینالمللی که از شفافیت بیشتر مراقبتهای بهداشتی حمایت میکند، انجام شد، بیمارانی که دسترسی فوری به یادداشتهای قرار ملاقات ارائهدهندهشان داشتند، شصت درصد بیشتر از داروها پیروی میکردند که یک نگرانی عمده در مدیریت شرایط مزمن است.
صرف نظر از اینکه چگونه توانمندسازی بیمار آشکار میشود، نتیجه مشابهی در کل دارد: بهبود نتایج سلامت. برای اینکه ما در مورد استراتژی ها یا روش های خاص توانمندسازی بیمار فکر کنیم، چند ایده کلیدی را در زیر فهرست کرده ایم.
توانمندسازی بیمار با آموزش بیمار
محققان دانشکده پزشکی دانشگاه میشیگان اخیرا در مجله کمیسیون مشترک کیفیت و ایمنی بیمار نوشتند تقریباً 50 تا 60 درصد از بیماران اطلاعات کلیدی از اقامت اخیر در بیمارستان، از جمله تشخیص و حتی تغییر در رژیم دارویی خود را به خاطر می آورند. این بدان معناست که تقریبا نیمی از بیماران برنامه های درمانی را فراموش می کنند.
به همین دلیل است که استفاده گسترده تر از ابزارهای آموزش بیمار مانند ارتباط بیمار و ارائه دهنده یا دسترسی به پورتال بیمار بسیار مهم است. با ارائه منابع به بیماران از طریق این ابزارها، به آنها کمک می کند تا وضعیت، برنامه مراقبتی، درمان یا نسخه خود را بهتر درک کنند. اطمینان حاصل کنید که نیازهای فردی بیمار در مطالبی که به آنها می دهید مورد توجه قرار می گیرد و به یاد داشته باشید که بیماران سبک های یادگیری متفاوتی دارند، بنابراین از هر بیمار بپرسید که چگونه دوست دارد اطلاعات را مصرف کند و بر اساس آن تنظیم کنید. در اینجا چند نکته دیگر وجود دارد:
- آموزش بیماران را با هر برخوردی از زمان پذیرش شروع کنید.
- آنچه را که بیمار از قبل می داند مشخص کنید و هرگونه اطلاعات نادرست را اصلاح کنید.
- مطالب جامع و دقیق را به زبان غیرمعمول ارائه دهید. تا جایی که ممکن است از وسایل کمک بصری استفاده کنید.
- درک آنها از مراقبت را زیر سوال ببرید و برای درس بعدی برنامه ریزی کنید.
- از بیمار بخواهید به شما بگوید که چگونه (گام به گام) بیماری یا درمان خود را برای یک عزیز توضیح می دهد. اگر خانواده آنها حضور دارند، از آنها بخواهید آنچه را که آموخته اند نیز خلاصه کنند.
- اطمینان حاصل کنید که بیمار هنگام مصرف داروها را درک می کند. مطمئن شوید که آنها نحوه و زمان پر کردن مجدد داروها را می دانند.
- به بیماران اطلاعاتی در مورد علائم و نشانه های بیماری خود ارائه دهید که نیاز به توجه فوری دارد.
آیا می دانستید؟ تحقیقات نشان میدهد بیمارانی که دستورالعملهای مراقبتهای بعد از بیمارستان خود را به وضوح درک میکنند، بیش از 30 درصد کمتر از سایرین شانس بستری مجدد دارند.
راههای زیادی برای ارائه آموزش به بیمار وجود دارد، از جمله آموزش یک به یک، نمایشها یا تصاویر. استفاده از صدای بیمار یا بازخورد مستقیم بیمار، می تواند در آموزش بیماران بسیار ارزشمند باشد. شنیدن بینشهای بیمار، بر خلاف نظر یک متخصص پزشکی، ممکن است اطلاعات را مرتبطتر کند.
مهمتر از همه، آموزش بیماران به آنها این قدرت را می دهد که در سلامت خود با هم ارتباط برقرار کنند و به نتایج بهتری منجر شوند.
تصمیم گیری مشترک را تمرین کنید
پس از اینکه به طور موثر به بیماران خود در مورد وضعیت سلامت فعلی، داروها یا گزینه های درمانی و عوارض جانبی احتمالی آنها آموزش دادید، می توانید در تصمیم گیری مشترک با آنها شرکت کنید. به گفته شبکه توانمندسازی بیمار، تصمیم گیری مشترک «گفتگویی است که بین بیماران و پزشکان اتفاق می افتد تا با هم به یک انتخاب مراقبت های بهداشتی برسند». تصمیم گیری مشترک که در سراسر صنعت به دلیل مزایای بالینی و تأثیر مثبت آن بر مشارکت بیمار ستایش می شود، به عنوان عاملی برای تجربه مثبت بیمار مورد ستایش قرار می گیرد.
از آنجایی که هر بیمار متفاوت است و اهداف خاص خود را در رابطه با سلامتی خود دارد، بحث در مورد خواسته ها، نیات یا اقدامات مورد نظر آنها برای توانمندسازی بیمار بسیار مهم است.
در نهایت، زمانی که اهداف سلامتی بیماران خود را بهتر درک کنید، می توانید آنها را به سمت انتخابی در راستای آن اهداف راهنمایی کنید. به همین دلیل است که تصمیم گیری مشترک یا همکاری با بیماران در انتخاب یک مسیر مراقبتی خاص، در پیشبرد توانمندسازی بیمار حیاتی است و یک جزء کلیدی در مراقبت بیمار محور است.
اجرای یک استراتژی تصمیم گیری مشترک موثر و ارزشمند در نهایت به دسترسی قوی به بیماران بستگی دارد. کارکنان مراقبتهای بهداشتی باید به شدت به مهارتهای ارتباطی بیمار-ارائهدهنده خود تکیه کنند تا آموزش بهتر، تصمیمگیری و درمان بیمار را هدایت کنند.
هنگامی که این شیوه ها را اجرا می کنید، می توانید درک عمیقی از نیازهای منحصر به فرد بیمار خود ایجاد کنید، که می تواند رابطه کلی بیمار و ارائه دهنده را تقویت کند و اعتماد بین این دو را افزایش دهد. مشارکت مشترک بین بیماران و ارائه دهندگان می تواند منجر به تصمیم گیری های پزشکی بهتر، بیماران آموزش دیده و فعال و علاقه پایدار بیمار به مراقبت های مداوم آنها شود. به همین دلیل است که توانمندسازی بیمار بسیار مهم است.



