آیا تاسیس داروخانه دندانپزشکی یک ایده عملی است؟
آیا سپردن وظیفه خرید و تهیه مواد و برخی تجهیزات درمان به بیمار میتواند از چالش دندانپزشکان بکاهد؟ تاسیس داروخانه دندانپزشکی عملی است؟ پاسخ این سوال ها را از دکتر رضا عمرانی بخوانید.
پزشکان بیماران خود را برای خرید لوازم مصرفی روانه داروخانه میکنند ولی دندانپزشکان همه مواد ضروری را در مطب دارند. این یک تفاوت اساسی در این دو شغل است. آیا ظهور برخی پدیدهها مانند تورم افسار گسیخته، تنوع شرکتهای دارویی و تجهیزاتی و چیزهای دیگر مانند آن ما را به سمت تفکیک ارائه خدمات از مواد سوق نمیدهد؟
دکتر رضا عمرانی درباره تاسیس داروخانه دندانپزشکی گفت:
از بحث و جدل بر سر نوع ایمپلنت و از گیج شدن در انبوه برندهای کامپوزیت و از تنوع برخی خدمات و مارکهای دندانپزشکی؛ هر چه بگوییم کلام آخر را نمییابیم. اینها به کنار، خرید مواد و لوازم به پروسهای وقتگیر و در عین حال استرسزا برای دندانپزشک تبدیل شده است؛ استرس هم از بابت دریافت کالای اصل و هم از بایت تورم افسار گسیخته و هم از بایت مصرف به موقع و متضرر نشدن بخاطر گذشتن تاریخ مصرف آنها.
در اینجا بیایید شرایط مشابه را در جامعه پزشکی بررسی کنیم. عملاً جز یک آبسلانگ و دستکش و چند تکه پنبه شاید چیز دیگری از سوی پزشک ارائه نشده و او صرفاً دستور خرید را صادر میکند.
آیا به ذهن ما خطور نکرده که شاید داروخانه دندانپزشکی به یک اجبار در آینده تبدیل شود؟ جایی که بیمار لوازم را طبق دستور دندانپزشک خریداری کرده و سپس برای درمان مراجعه مینماید؟ کمی سخت به نظر میرسد اما شاید دور از ذهن هم نباشد.با گسترش خدمات ایمپلنت و کامپوزیت اکنون بحث و گفتگوی فراوان بیماران با دندانپزشکان قابل مشاهدهتر از قبل شده است. از استرس دندانپزشکان برای نبود کالای اصل و از اصرار بیماران برای دریافت مواد مناسب و یا حتی در برخی حالات اصرار آنها برای دریافت محصولاتی ارزانتر و این فشار و استرسی است که بر سیستم دندانپزشکی وارد میشود.
بیایید حالا از زاویه دیگری نگاه کنیم. شما لیست مواد لازم را به بیمار سفارش میدهید و او به داروخانه دندانپزشکی مراجعه میکند و آنها را تهیه میکند و سپس برای درمان مراجعه میکند. اینجا دیگر او میداند و شرکتی که کالا را به او فروخته است. دندانپزشک هم فقط دستمرد خود را دریافت میکند. به نظر شما چقدر این کار عملی و چقدر ضروری است؟ شاید در عمل بتوان این پروسه را لااقل در خصوص کمپوزیتها و ایمپلنتها و لوازم جراحی پیاده کرد. در این حالت هزینه بالا رفتن مداوم کالا را دندانپزشک تحمل نمیکند و بیمار میداند که دندانپزشک فقط مسئول درمان است.
کار دشواری نیست اما باید دید سپردن وظیفه تهیه مواد مصرفی به بیمار و البته کم کردن هزینه آن از دستمزد نهایی چقدر در آینده اجتنابناپذیر و چقدر ضروری و چقدر عملی است.
منبع: dandane.ir
